am aterizat, dupa ani de tinerete in cluj, citiva de studentie si alti citiva de cautat identitate prin bucuresti, intr-un oras a-cultural din sud-estul tinutului olandez… aici incerc in continuare sa ma cunosc si sa cunosc lumea – in multiplele ei infatisari – prin toate mijloacele pe care le-am mostenit de la o civilizatie care ma determina in procent de suta la suta: prin citit, calatorit, scris, muncit, plimbat, prin muzica, mincare, joc… imi doresc succes…
am si un email: mihrus la hotmail
7 comments
Comments feed for this article
aprilie 15, 2007 la 8:18 pm
Esther
Hai Miha,
Dankjewel voor je mooie woorden, nu ook voor mij beschikbaar. Ik las je werk toen ik het nodig had, jouw kijk en de manier waarop je dat deelt maakte dat ik het heb gestolen! Ik heb mijn lievelingsgedicht uitgeprint en meegenomen naar buiten, een sigaret gerookt en het gelezen, herlezen en van mij gemaakt.
Het zou prettig zijn als je een bundel uitbracht, dan kon ik je werk gewoon kopen en mij geen dief meer voelen van jouw gedachten, haha.
Ik vind het altijd prettig om je te zien en zelfs maar te ontmoeten maar het lezen van je werk heeft bevestigd wat ik al voelde en wist, je raakt me.
Dank. Esther.
mai 6, 2008 la 8:31 am
k.
ce mai faci?
mai 6, 2008 la 10:58 pm
mihahela
uite o intrebare pe care aici nu o aud… de cind mi-ai pus-o, ma simt mult mai bine… sint un om extrem de puternic, ai sti daca m-ai cunoaste, sint ca un terminator, rezistent la orice forma de distrugere, dar, dupa intrebari ca a ta, realizez cit de mult imi lipseste sa ma simt vulnerabila si sa accept ca sint vulnerabila si ca am si eu, ca majoritatea oamenilor, nevoie sa rasuflu confesiuni unei urechi care, pe linga faptul ca te asculta cu intelegere, te mai si intreaba, fara sa stie cu ce efect, “ce mai faci?”…
multumesc, traiesc… intens… si imi gindesc piesa despre johannes kepler… imi mai ia vreo citiva ani dar am s-o termin cindva… si-atunci am sa ti-o trimit…
mai 7, 2008 la 6:47 am
k.
ok, astept. m-as bucura sa mai scrii.
mi-ar placea sa imi cunosti prietenii din olanda, some day. ti-ar placea de ei.
octombrie 8, 2008 la 11:00 am
I.
lamultzani, miha!
octombrie 8, 2008 la 5:53 pm
mihahela
hehei! nu ai uitat! multumesc, ili…
ianuarie 23, 2009 la 5:48 pm
trap
Hm, am ajuns din intamplare pe blog-ul tau si am citit o parte din poeziile tale si am aflat cu surprindere ce deceptii si ce vise pierdute ai in spate, cate iluzii a unui visator au fost pierdute in eter. Ma gandesc ca toti vom trece prin aceasta ‘faza’ ca si cum ar fi un curs al vietii, mereu oamenii trec prin ‘faze’ care le ghideaza si le ordoneaza viata. Acest mesaj vine de la un tanar fara experienta de viata prea multa insa cu un gust amar pe limba cand imi soptesc cuvantul viata si speranta. Nu sunt nefericit, dinpotriva , eu mereu privesc inainte cu optimism, ceea ce vreau sa faci si tu, oricat de mult intuneric ar la polul nord, exista o lumina superba la care oamenii ii spun aurora boreala, eu ii spun speranta. Succes!